رفتم پیش همان آرایشگری که همیشه موهایم را دستش می‌سپارم تا مدل همیشگی را بزند! آرایشگاهش جنوب شهر است. اما کار کوتاه کردن مویش عالی است. قیمتش هم عالی است! آرایشگاهش هم مثل آرایشگاه‌های دیگر عجیب و غریب نیست! زن خوبی است، در آرایشگاهش خاله زنک بازی هم ندارد! اگر هم حرفی هست راجع به زیارت مشهد و خانه خدا و  اینهاست! و یا احوال پرسی از مشتریان قدیمی! برای من که عادت به تعریف سیر تا پیاز زندگی‌ام برای آرایشگر را ندارم جای خیلی خوبی است! همیشه با خاله‌ام می‌روم، اگر هم حرفی باشد از زندگی، او با آرایشگر می‌زند!

وقتی نشستم روی صندلی، پرسید: "شمایی که ازدواج کردی؟" لابد خاله برایش گفته! می‌گویم: "بله!" می‌گوید: "چه جالب! همه وقتی ازدواج می‌کنن اولین کار اینه که ابروشون رو نازک و نصفه می‌کنن! ابروهای شما کلفت‌تر هم شده! موهایت هم که همانطور رنگ نشده!" برخلاف خیلی‌ها در تن صدایش تعجب منفی نیست! انگار تحسینی هم در صدایش هست! من هم لبخند می‌زنم! آرایش چهره‌ام انتخاب من است نه اجبار خانواده یا اجتماع! فعلاً‌ که همینطور دوستش دارم!