بين ِ آواره شدن و مردن ،  من مردن رو انتخاب می کنم . حداقلش تعداد نماز و روزه هايی که نخوندم و نگرفتم کمتر ميشه. آخرش که بايد برم جهنم : دير و زود داره ، سوخت و سوز هم داره !!!

وصيت هام رو هم که کردم- خيالم راحته.

هيچ گنجشکی بی اجل نخواهد مرد. بشر چه ميداند؟ اگر اجل من اينک رسيده باشد تاخيری در آن روی نخواهد داد ، و اگر هم نرسيده باشد بموقع خود بی تخلف خواهد رسيد. بهر حال آماده بودن شرط عقل است. و در آن زمان که از اين جهان رخت بربنديم ، ذره ای از متاعی که در اين جهان اندوخته ايم نميتوانيم ببريم . پس دير رفتن با زود رفتن چه تفاوتی دارد؟ هر چه ميشود بشود.