بابام پولدارترین بابای دنیا نیست،
بابام خوش تیپ‌ترین بابای دنیا نیست،
بابام خوش سلیقه‌ترین بابای دنیا نیست،
بابام شاید خوش اخلاق‌ترین بابای دنیا هم نباشه حتی،
بابام اما، بهترین بابای دنیا هست !

بابام بهترینه چون با اومدنش همیشه شادی آورده به خونه !
بابام بهترینه چون من هنوز که هنوزه دوست دارم خودم رو براش لوس بکنم، لم بدم بغلش !
بابام هنوز هم گاهی وقتی سرم درد می‌کنه می‌خواهد کولم کنه، دور حیاط بچرخونتم !
بابام بهترین صدای دنیا رو نداره، اما من می‌میرم برای «من یه پرنده‌ام، آرزو دارم، تو یارم باشی» خوندنش ! اصلاً بابام اگه نخونه انگار بابای من نیست !

بابام یادم داد شلوغ بازی دربیارم، بابام یادم داد اجتماعی باشم، یادم داد از خوشحالی جیغ بکشم، یادم داد جمع خشک رو گاهی با شیطنت بشکونم !
بابام یادم داد قدر اونایی که هستن رو بدونم به جای اینکه حسرت رفته‌ها رو بخورم !
بابام یادم داد همه‌ی آدم‌ها محترم‌ند، یادم داد «حق الناس» خیلی مهمه، یادم داد لبخند روی لب چیز خوبیه !
بابام یادم داد غیبت نکنم، یادم داد گله خوب نیست، یادم داد فراموش کردن اشتباهات لازمه، یادم داد برای خوشبختی دیگران خوشحالی کنم و موقع بدبختی اگه بتونم کمکی !
بابام یادم داد مستقل باشم، از همون روزی که گفت خودت برو آمپول‌ت رو بزن !

بابام بهم یه اسم خانوادگی خوب داد، اینقدری که بهش افتخار کنم !
بابام حرف هام رو گوش میکنه، اگه منطقی باشه قبول میکنه !
بابام همیشه پشتیبان تصمیم‌هامه، تصمیم‌گیری رو برام آسون می‌کنه !

بابام بهترین بابای دنیاست !