دلم برای خونه مرجان اینا تنگ شده بود!

دیروز تمام مدت فکرم مشغول این بود که وااای چقدر بزرگ شدیم. چقدر دور شدیم. چقدر خوبه که این برنامه ها رو میذاریم، چقدر خوش میگذره؛ چقدر نبودنتون سخته! چقدر جای شماهایی که رفتین خالیه! اصلاً فکر کنم بعد رفتن شماها شد که ماها به صرافت افتادیم که تا فرصت هست از داشتن همدیگه، از دوستی همدیگه استفاده کنیم.
دیروز حس می کردم از لحظه لحظه اش باید استفاده کرد. واقعیته که هیچ جا جز تو ایران نمیتونیم اینجوری دور هم جمع بشیم.

/ 0 نظر / 5 بازدید